Satan Club

Litery wskazywały tajemnicę, którą znał od lat, lecz pragnął o niej zapomnieć, prawdę, którą pamiętał, choć sądził, że o niej zapomniał, o której się dowiedział, choć był przekonany, że nigdy jej nie poznał, potem, kiedy chciał ją opisać, wyrażał się zupełnie innymi słowami. Ale wtedy, gdy z całą pewnością ujrzał litery na swojej twarzy i odczytał je, wszystko wydało mu się nieskomplikowane i zrozumiałe. Pomyślał, że przecież zna to, co zobaczył i nie powinien się dziwić. Być może to, co potem nazwał zgrozą, było jedynie zdumieniem, że prawda może być tak prosta - taki przerażający rys ma czasem sytuacja, w której w jakimś nagłym przebłysku nasz umysł smukłą szklaneczkę do herbaty stojącą na stoliku, postrzega jako niewiarygodnie piękny przedmiot, podczas gdy oczy, tak jak dawniej, nie widzą w niej niczego fascynującego.